Oto rodzaj krótkiego przewodnika po świecie nalewek, kompendium wiedzy o podstawowych składnikach. Ze względów objętościowych postanowiłem podzielić go na części, tak aby ułatwić czytanie. Część pierwsza dotyczy ziół i przypraw.

Pieprz

W sprzedaży występuje kilka jego rodzajów. Podstawowy to czarny, dostępne są również biały i zielony (produkowane z jednej rośliny) jak i czerwony, stanowiący osobny gatunek. Do produkcji nalewek wykorzystać można wszystkie razem, lub tylko jeden rodzaj. Czerwony ma łagodniejszy,żywiczny smak, jest mniej ostry od pozostałych i lekko słodkawy. Najłagodniejszym jest pieprz biały, ale ma też najbardziej intensywny zapach. Pieprz można wykorzystać do produkcji pieprzówki ( garść świeżych ziaren, ok.5 gramów zalewamy wódką i odstawiamy na około 2 tygodnie) lub jako dodatek smakowy do innych wytrawnych nalewek : kminkówki, jałowcówki etc.

Popularne w kuchni zioła

Świetnie w nalewkach radzą sobie dobrze znane w kuchni zioła i przyprawy jak jałowiec, kminek, mięta. Jałowiec i Kminek mogą być podstawami osobnych nalewek (alasz i jałowcówka), do których doskonale pasuje ziele angielskie, a nawet odrobina pieprzu. Podobnie jest z miętą (najlepiej świeżą, ale i suszona radzi sobie nie najgorzej). Także pojawiającym się w wieloskładnikowych nalewkach ziołem jest lubczyk, choć moim zdaniem nie jest on tam niezbędny. Zastosowanie możemy znaleść nawet dla bazylii czy pietruszki (ale raczej tylko sam posiekany jej korzeń,około 60 gram, z połową litra białego wina i 100 gramów spirytusu)

Orzechy

Tradycyjnie jedne z najpopularniejszych składników nalewek. Z niedojrzałych orzechów włoskich robi się orzechówkę, ale do nalewki użyć możemy nie tylko ich. Nadadzą się także te laskowe ( ale również muszą być świeże), dobre będą także migdały (trzeba jej najpierw obrać ze skóry i posiekać następnie zalać pół litrem wódki, odstawić na miesiąc a potem doprawić łyżeczką cynamonu, skórką z cytryny i syropem cukrowym, odstawić na kolejny miesiąc). Podobno nawet orzech ziemny znajdzie swoje zastosowanie przy produkcji trunków, ale takich eksperymentów do tej pory się nie podejmowałem.

Przyprawy korzenne oraz im towarzyszące

postanowiłem wydzielić tu osobną grupę dla kilku,występujących razem przypraw, zarówno w kuchni jak i w alkoholach. Najczęściej używane z nich, a występujące często nie rozłącznie to cynamon (w postaci kory, jak i mielony) imbir (w postaci świeżego korzenia, lub mielony, można także uzyskać za pomocą np.sokowirówki świeży sok imbirowy), oraz anyż (wprawdzie nie korzenny, występujący w licznych odmianach, ale najbardziej interesujący jest ten gwiaździsty), oraz również nie korzenne goździki. Te cztery przyprawy są doskonałymi składnikami grzańca , ale mogą być też stosowane w osobnych nalewkach (anyżówka, imbirówka, cynamonówka). Anyż jest także podstawowym składnikiem absyntu i podobnych do niego likierów ziołowych. Po dodaniu zimnej wody trunki na bazie anyżu zmieniają kolor na mleczny. Często używaną przyprawą korzenną jest też kardamon, o specyficznym eukaliptusowo, cytrusowym zapachu, może być stosowany do doprawiania niektórych likierów. Przy ziołach tych należy jednak szczególnie uważać, bowiem zbyt duża ich ilość wyraźnie wpływa na smak i zapach trunku. Często pojawiającym się składnikiem jest też ziele angielskie i gałka muszkatołowa (cała, lub mielona). Obie te przyprawy doskonale sprawdzają się w wytrawnych likierach, szczególnie ziele angielskie nadaje nalewkom specyficznego charakteru.

Zioła lecznicze

Pod tym pojęciem kryje się cała gama ziół dostępnych częściej w aptekach, niż sklepach spożywczych, jednak, których z powodzeniem można użyć przy wyrobie nalewek. Podstawowę stanowi oczywiście piołun (jedna, dwie jego łyżeczka na pół litra wódki to podstawa do piołunków, likierów typu absynt czy wermutów). Im więcej go damy, tym głębszy będzie kolor naszego trunku i tym bardziej zielony się stanie. Trzeba jednak uważać. Łacińska nazwa tego ziela oznacza nie do picia noi coś w tym jest… Podobny efekt uzyskamy stosując arcydzięgiel.Występuje najczęściej w parze z piołunem, ale sam też daje wysokiej jakości nalewki, nie mniej różni się kolorem. Barwi trunki bardziej na złoto. Typowe składniki dla absyntów, jak i wermutów to także kłącze tataraku, koper włoski, a nawet melisa. Nalewki na ziołach leczniczych bywają także stosowanie do leczenia wszelakich przypadłości jak bóle brzucha, niestrawności czy tym podobne. Wyciąg z kozłka lekarskiego działa uspokajająco i kojąco na układ nerwowy, a tatarak pomaga w zapaleniu dróg oddechowych.