Korzystając z letniego urodzaju owocowego, zupełnie przypadkiem, udało mi się, do spółki z kuzynem (pozdrawiam!) wytworzyć kilka ciekawych acz nieskomplikowanych nalewek. Metoda była prosta, a przepis wymagał jedynie alkoholu, owoców i słoika.

Nie wdając się zbytnio w szczegóły, podczas wizyty u wyżej wymienionego zostałem obdarowany pewną ilością renklodów. Już nie najświeższych,ale wciąż bardzo smacznych.
Ponieważ było ich zdecydowanie za mało na wino postanowiliśmy zrobić nalewkę. Dalej sprawy potoczyły się bardzo szybko. W efekcie powstało 2,5 litra owocowych nalewów, których wspólnym mianownikiem była prostota wykonania. Opiszę dwa najciekawsze z nich.

Numer jeden to,właśnie owa rzeczona śliwka.  Kolor  żółtobrunatny, zapach intensywny, lekko przejrzałych śliwek (bardzo skądinąd przyjemny) W smaku również dominują śliwki, lekko kwaskowe, stosunkowo słodkie. Poniżej foto jednej z dwóch zrobionych butelek.

Numer dwa to nalewka porzeczkowa w kolorze niemal czarnym wpadającym w rubinową czerwień. Bardzo intensywny smak i zapach czarnych porzeczek i nadspodziewanie dobra klarowność jeszcze przed przefiltrowaniem to jej oczywiste atuty.
Niestety zdjęciem już nie dysponuje, bo poprostu została wypita.
Co łączy obie? – są wyrobami dla osób, które nie mają cierpliwości do alchemicznej precyzji łączenia składników, albo dla tych, którzy zaczynają swoją przygodę z nalewkami.

Uniwersalny niemal przepis na nalewkę owocową tego rodzaju brzmi :

Weź pół litra spirytusu bądź innego alkoholu zalej nim dopełna owoce włożone do litrowego słoja.
Zakręć słój i pozostał na dwa do trzech tygodni.
Po tym czasie odcedź owocę, przelej nalewkę do butelek, w razie potrzeby przefiltruj.
Warunek : owoce muszą być dojrzałe i mocno słodkie.

Zdaje sobie oczywiście sprawę z faktu,że wytrawni procudenci domowych nalewek zapewne za ten przepis będą chcieli mnie zlinczować, ale jak już mówiłem, nie upieram się przy tym, aby uważać ten produkt za  popis  smaku i jakości.
Wręcz przeciwnie – to po prostu dobra alternatywa dla tych, którzy chętnie dodaliby nie co smaku tradycyjnej wódce. Jest to dobry przedsmak późniejszych eksperymentów.